Ostracyzm społeczny to zjawisko, które często zaczyna się cicho - od pomijania, odsuwania, ignorowania, wyłączania z rozmów, spotkań albo wspólnoty - ale z czasem może stać się jednym z najbardziej dotkliwych doświadczeń w relacjach międzyludzkich. W codziennym języku mówi się o nim wtedy, gdy ktoś zostaje "wykluczony", "odstawiony na bok", "przestaje istnieć dla grupy" albo staje się celem milczącej izolacji. Problem polega na tym, że ostracyzm społeczny nie zawsze przybiera formę jawnej agresji. Często nie ma krzyku, wyzwisk ani otwartego konfliktu, a mimo to skutki bywają bardzo poważne - emocjonalnie, zawodowo, rodzinne i czasem także prawnie. Poniżej wyjaśniam szeroko, czym jest ostracyzm społeczny, gdzie najczęściej występuje, jakie może mieć konsekwencje i kiedy milczące wykluczanie zaczyna wykraczać poza zwykłą niechęć czy chłód relacyjny.

Samotna matka to pojęcie, które w języku codziennym wydaje się oczywiste, ale w praktyce może oznaczać bardzo różne sytuacje życiowe i prawne. Dla jednych będzie to kobieta wychowująca dziecko bez wsparcia drugiego rodzica po rozstaniu, dla innych matka, która od początku samodzielnie ponosi ciężar opieki, utrzymania i organizacji całego życia rodzinnego. Problem polega na tym, że samotne macierzyństwo nie jest wyłącznie opisem sytuacji emocjonalnej czy rodzinnej. Bardzo często łączy się z konkretnymi konsekwencjami prawnymi, finansowymi, mieszkaniowymi, opiekuńczymi i społecznymi. Poniżej wyjaśniam, kim jest samotna matka w szerokim znaczeniu, jak wygląda jej sytuacja z perspektywy prawa i codzienności, jakie problemy pojawiają się najczęściej oraz co w praktyce ma największe znaczenie przy zabezpieczaniu interesu matki i dziecka.